ВОИСЕС мај 2026
Имаше време кога хартијата имаше тежина. Мастилото остануваше. Ги обележуваше вашите раце, вашиот ден. Сега ни се лизга, осветлено од екранот, бесконечно, заборавливо. Во Македонија, печатените материјали не умираат гласно. Се проретчуваат тивко. Помалку страници, помалку киосци, помалку причини да држиме нешто вистинско. Наместо тоа, ние скролуваме. Консумираме побрзо отколку што можеме да почувствуваме. Сè…
