Овој јули не ми беше прв месец во Скопје, па помислив дека ќе можам да се справам со жештината. И бев во право. Па, сепак ми беше тешко да заспијам. Но, топлотните бранови не се добри за секого. Од почетокот на месецот видов многу животни се мачеа. Како да им помогнеме?

Најранливи групи животни на урбаните топлотни бранови се гулабите, верверичките и уличните мачки и кучиња. Гулабите страдаат затоа што бетонот и асфалтот во градовите апсорбираат и зрачат интензивна топлина, зголемувајќи ги температурите на земјата на опасни нивоа. Уличните животни, кои немаат пристап до климатизација или дури и сенка, се изложени на висок ризик од дехидратација и изгореници на шепите од жешкиот тротоар. Малите суштества како ежови и птици, исто така патат бидејќи нивните природни извори на вода испаруваат, а инсектите, нивниот извор на храна, стануваат оскудни.

Сите можеме да направиме разлика со неколку едноставни акции. Ставете мали чинии со ладна вода под сенката на вашиот балкон, во градината или на тротоарот за птици и инсекти. Можете исто така да направите „ладно место“ со тоа што ќе оставите влажен пешкир на земја за да лежат уличните животни. За птиците, ставањето храна со висока содржина на влага, како што се овошјето или натопените брашнести црви, може да обезбеди и хидратација и енергија, додека едноставното полнење на кадички за птици дневно може да спаси живот.

Нашата грижа за овие животни не е само чин на љубезност туку и морална должност. Екстремните топлотни бранови што ги доживуваме се несомнено поврзани со климатските промени предизвикани од човекот, предизвикани од емисиите што ги испуштивме. Бидејќи нашите постапки ја создадоа оваа негостољубива средина, имаме директна обврска да им помогнеме на суштествата што ги делат со нас градовите и не можат доволно брзо да се адаптираат. Да се помогне на нив е мал, но витален начин да преземеме одговорност за светот што го обликувавме и да покажеме малку сочувство во услови на криза што помогнавме да се создаде.

Артур Бонур-Толфо