Што ако некој ви кажеше дека имате четири дена за поврзување, инспирирање и градење доверба?

„Невозможна мисија“, вели мојот внатрешен скептик.

„Ништо не е невозможно!“ – вика другата страна, онаа што ја гледа чашата како полуполна.

Втората страна победи, па така се упатив кон Мајнц на семинар за воспоставување контакти под наслов: „Поврзи се, инспирирај, изгради доверба“.

Логистички гледано, задачата беше лесна за изведба. Има многу летови од Македонија до Германија. Сепак, Германија е голема земја, па убаво е да се слета некаде близу Мајнц, а не на аеродром оддалечен шест часа со воз. Слетав во Дортмунд во раните утрински часови, токму навреме за појадок и за да ги разбијам сите стереотипи за Дортмунд како еден од најздодевните градови во Германија. Дали навистина е така? Кој го рекол тоа? Сигурно не некој љубител на фудбалот. На 12 септември се играше натпревар, па Дортмунд беше обоен во црно и жолто. Гледав цели семејства и групи пријатели како гордо шетаат во боите на локалниот клуб, Борусија. За мене, како Полјак, тоа е голема работа; Борусија сè уште ми е најблиска до срцето благодарение на триото Левандовски-Блашчиковски-Пишчек, кои таму своевремено испишаа историја.

Втора работа: „Дортмундер У“ (Dortmunder U). Кула во која, на различни катови, наидов на изложби, галерии и интерактивни простории, и едноставно уживав во естетиката на зградата. Далеку од здодевно.

Ми беа потребни само неколку часа за да го почувствувам пулсот на градот, па како би можела да се сомневам дека неколку дена нема да бидат доволни за поврзување со младински работници од различни организации?

Овој семинар за воспоставување контакти не беше само уште еден проект. Тоа беше искуство, авантура, размена на енергија и едноставно – одлично поминато време.

„Југендхаус Дон Боско“ (Jugendhaus Don Bosco), каде што бевме сместени тие неколку дена, се издвојуваше меѓу многуте различни опции за сместување. Мојот еколошки дух сега чувствува потреба да посвети барем еден пасус на тоа место, бидејќи просторот во кој работиме навистина е важен. Самата зграда, благодарение на својот еколошки дизајн, е добитник на повеќе награди. Комбинацијата од дрво и стакло создава топла и пријатна атмосфера која само ја поттикнува креативноста и инспирацијата. Совршено место каде што младинските работници можат заеднички да ги планираат своите идни проекти.

На вакво место, уште еднаш се потсетив зошто одржливоста е важна, особено во денешниот брз начин на живот полн со инстант-решенија. Во сеќавање ми остана топлата и мека светлина што продираше низ дрвените штици во трпезаријата, каде што оние неколку заеднички појадоци, ручеци и вечери беа исполнети со разговори. Бидејќи никогаш не престанувавме со работа, дури ни кога ја напуштавме просторијата за активности. Но, сепак, таквиот вид работа претставува вистинско задоволство.

Во неделата, на 13-ти септември, просторијата за активности беше нашето безбедно катче каде што се запознавме меѓусебно. IBG, нашиот домаќин, ги претстави своите активности, кои во својата суштина ја имаат одржливоста и обезбедувањето еднакви можности. Работните кампови што ги организираат собираат млади луѓе од Европа и пошироко, овозможувајќи им заеднички практично да придонесат за подобар свет – било преку реставрација на значајни локации или преку работа во шумарството и градинарството.

Продолжуваме да претставуваме уште младински работници и нивната неверојатна работа, иако чувствувам дека секој од нив заслужува барем еден ред во оваа статија. Дозволете ми да ве одведам во Босна и Херцеговина. Во градот Брчко – за кој можеби слушате првпат – група млади луѓе ја продолжуваат мисијата на организацијата „Свитац“ (Svitac), основана во 1998 година. „Свитац“ значи „светулка“, а нивните активности се фокусирани на образование и уметност во мултиетничка заедница. Сега се селиме во Тузла за да се запознаеме со KLIK, енергична група што го поддржува развојот на младите, со фокус на младинското учество, одржливоста и менталното здравје. Следна станица ни е Србија, поточно градот Пожаревац. Таму, сосема новата организација „Новотариум“ (Novotarium, основана во 2024 година) создава простор каде што младите можат да учат, да се поврзуваат, да придонесуваат со свои идеи и да бидат дел од локалната заедница. „Rilindja Gjelbër“ (Зелена ренесанса) од Приштина, Косово, е еколошка организација заснована на заедницата. Преку еколошка едукација, застапување за зајакнување на политиките за животна средина и промовирање на циркуларна економија, тие се стремат да ја остварат визијата за „чисто и зелено Косово“. Накратко ќе поминеме и низ Македонија за да ја поздравиме организацијата „Bright“, која ние од ВЦС можеме да ја наречеме сосед. „Bright“, исто како и нас (како што беше споменато претходно и подолу), го поддржува развојот на младите, а и тука (какво изненадување!) клучниот збор е одржливост. Сега имаме три станици во Романија. Дали да почнеме од Букурешт? Здружението „BeeHave“ ни ја доближи пермакултурата. Ентузијазмот што го почувствувавме слушајќи ги приказните за градините на заедницата, кои тие ги изградија во срцето на големиот град, ме поттикна и самата да земам лопата и да се занимавам со градинарство кога ќе се вратам во Скопје. Продолжуваме кон помалиот град Крајова, каде што се среќаваме со „Tinerii 3D“. Ознаката „3D“ во нивното име се однесува на образование, култура и спорт. Буквално патување во друга димензија, каде што владеат младите. Одиме кон следниот град…

Самиот пат дотаму можеби не ви кажува многу, но Трансилванија сигурно ќе ви каже. Кристору Секујеск (Cristuru Secuiesc) е дом на младинското здружение „АТА“ (ATA), а како што велат тие: „Ѝ ја покажуваме Трансилванија на Европа и Европа на Трансилванија!“. Патувањето е при крај… Сега сме во Истанбул за да се сретнеме со Алијансата на европски организации за волонтерски сервис (Alliance of European Voluntary Service Organisations). Таа ги претставува националните организации што промовираат интеркултурно образование, разбирање и мир преку волонтерска работа. Со 43 членки досега – а бројката сè уште расте… Од југот правиме скок до Вилњус, Литванија. Таму, „Таво Европа“ (Tavo Europa) е дефинитивно вистинскиот избор за младите и за оние што работат со млади, а бараат можности за усовршување. Чудата се веднаш зад аголот…

Би можела да напишам посебни книги за секоја од овие приказни – за разговорите што ги водевме, приказните што ги разменивме и анегдотите што ги споделивме. Ви благодарам од срце што бевте инспирација. А сега, треба да се вратам на понеделник, 14-ти септември.

Повторно сме во Мајнц. Поточно, во една оддалечена област. Ни требаше автобус и пешачење низ шумата за да стигнеме таму. Воодушевена сум. Јан, кој раководи со Центарот за зачувување на природата во шумата Обер-Олмер (Ober-Olmer Wald), нè води низ имотот. Се запознаваме со активностите што им ги нудат на локалните жители – овде тие буквално можат да ја допрат природата и да учествуваат во работилници. Едукативната градина, изградена со помош на меѓународни волонтери, им овозможува на градските жители да видат различни лековити билки и растенија, како и да дознаат за нивната намена. Децата можат да се израдуваат на двете магариња што живеат таму и да видат куќичка за инсекти – фасцинантно, нели? Нашата група се среќава со млади луѓе од различни земји кои се дел од волонтерскиот тим. Тие овде градат печка од дрво. Едно црно куче, кое повеќе личи на овца, шета со нас. Јан вели дека тоа е раса наречена хрватски овчар.

Денес, ја допирам тревата повеќе од кога било во изминативе неколку недели.

Внатре и надвор. Совршената рамнотежа што ја одржувавме за време на овој семинар е причината поради која си поминавме одлично. По презентациите, вмрежувањето и активностите во салата, се префрливме во шумите и добивме увид во активностите на работните кампови. Можам да кажам дека си заминав од Германија со торба полна со убави спомени, приказни, нови пријатели и партнери, како и со наполнети батерии за да ја продолжам мојата работа како младински работник. Ви благодарам, IBG, за гостопримството!

Евелина Хањска